Iedereen die je kent heeft ineens een tarotdeck. Hier is waarom.

Door Zara

Oké, laten we het gewoon zeggen. Tarot is booming.

Je hebt het waarschijnlijk ook gemerkt. Bij de brunch haalt iemand een fluwelen zakje uit haar tas. Je nicht die altijd “ik geloof alleen in feiten” was, heeft nu drie decks op haar nachtkastje liggen. Je feed staat vol met video’s waarin iemand in een zachte trui de kaarten schudt en zegt “als dit voor jou opkomt, moest je dit horen.” En opeens heeft de boekhandel een hele wand met decks, zo mooi dat je er eentje wil, ook al weet je eigenlijk niet wat je ermee moet.

Dus wat is er gebeurd?

De stille verschuiving die niemand kan uitleggen

Een paar jaar geleden was tarot nog best een niche. Je zag het op festivals, misschien met Halloween, soms als iets ironisch. Nu staat het in advertenties voor huidverzorging. Het staat op de cover van tijdschriften. Bekende mensen praten over hun ochtendkaart op dezelfde manier als ze vroeger over hun matcha praatten.

Het punt is, dit gaat eigenlijk niet over tarot. Het gaat over iets veel groters.

Mensen zijn moe. Moe van scrollen. Moe van alsmaar optimaliseren. Moe van de boodschap dat als ze hun slaap, hun stappen, hun macro’s en hun waterinname gewoon goed tracken, ze zich wel goed zullen voelen. Veel van ons keken om zich heen en realiseerden zich dat al die data eigenlijk geen antwoord gaf op de vragen die er voor ons toe deden. Vragen als “waarom voel ik me zo vast?” of “waarom blijft deze relatie in dezelfde lus hangen?” of gewoon “wat wil ik eigenlijk?”

Tarot belooft die vragen niet op te lossen. Wat het wel doet is je een paar minuten rust geven. Een pauze. Een spiegel.

Waarom juist de kaarten?

Dit deel verrast mensen soms. Tarot bestaat al ongeveer zeshonderd jaar. De beelden zijn oud. De archetypen nog ouder. Als je naar een kaart kijkt, kijk je naar een symbool dat generaties lang bewerkt is door kunstenaars, denkers en dromers. Dat is veel menselijke ervaring die verpakt zit in achtenzeventig kleine plaatjes.

Vergelijk dat eens met zomaar een wellness-app. De kaarten voelen geaard op een manier die een pushnotificatie nooit zal voelen.

En laten we eerlijk zijn, de esthetiek helpt ook. De kunst is prachtig. Decks komen tegenwoordig in elke stemming. Minimalistisch, botanisch, kosmisch, pastel, gotisch. Er is voor iedereen wel iets en mensen vinden het heerlijk om een deck te vinden dat echt bij hen past.

Het is ook een stille rebellie

Er zit iets bijna opstandig in het moment dat je gaat zitten met een stapel kaarten en jezelf een vraag stelt waar het internet geen antwoord op kan geven.

Je googelt niet. Je vraagt het aan geen enkel algoritme. Je post er niks over voor likes. Je bent, heel even, gewoon in gesprek met je eigen leven, door een totaal andere bril.

Dat voelt zeldzaam tegenwoordig. En dat is een deel van waarom mensen erdoor worden aangetrokken.

Het praktische antwoord

Los van de trend pakken veel mensen tarot op omdat het gewoon nuttig is. Niet om de toekomst te voorspellen. Meer om helder te krijgen wat je eigenlijk al voelt.

Een kaart trekken voor een belangrijk gesprek. Een snelle reading op zondagavond om de toon voor de week te zetten. Een legging wanneer je voor de tiende keer om dezelfde beslissing heen draait en het niet meer helder kunt zien. Dit zijn kleine rituelen, maar ze tellen op tot iets. Een gewoonte om bij jezelf in te checken.

Is het onzin? Is het serieus?

Het kan allebei zijn. Dat is eigenlijk het mooie.

Je kunt je kaarten behandelen als leuk vermaak met vrienden. Je kunt ze gebruiken als avondreflectie. Je kunt diep in de symboliek duiken en boeken lezen over de geschiedenis. Je kunt ook gewoon naar de mooie plaatjes kijken en zien wat je raakt. Geen van die benaderingen is fout.

De mensen die nu echt in tarot zitten, zeggen niet allemaal hetzelfde. Sommigen zien het puur als psychologie. Anderen als iets spiritueels. Weer anderen als kunsttherapie met een paar extra stappen. De kaarten maken ruimte voor dat alles.

Moet je dan zelf een deck kopen?

Eerlijk? Als je nieuwsgierig bent, doe het. Kies er eentje die je visueel mooi vindt, want je gebruikt hem meer als je hem fijn vindt om naar te kijken. Denk niet dat je alles uit het hoofd hoeft te leren. Kijk gewoon wat er opkomt.

En ben je nog niet klaar om er zelf eentje aan te schaffen maar wel benieuwd waar het hele idee over gaat? Er zijn laagdrempeligere manieren om het te proberen. Een reading hier en daar kan een fijne kennismaking zijn zonder verplichting. Je voelt wat tarot eigenlijk is, zonder dat je op een dinsdagavond achtenzeventig kaarten hoeft te leren.

Hoe dan ook, dat deck op de salontafel van je vriendin is waarschijnlijk geen fase. Het hoort bij een grotere, stillere beweging van mensen die weer proberen af te remmen en naar zichzelf te luisteren.

En eerlijk gezegd, dat is best een mooie beweging om deel van te zijn.